- ข้อผิดพลาด -
posted on 01 May 2007 06:46 by lookmieeวันนี้อัพบล็อกแต่เช้าเลย หึๆเพิ่งตื่นไม่ใช่สิตื่นนานแล้วมันนอนไม่หลับ
เลยออกมาห้องโปรเจ็คเลย...
ผลเมื่อวานออกมาน่าผิดหวัง(อีกแล้ว) เพราะไร ?
เรื่องโปรแกรมสมบูรณ์แล้ว จารย์ไม่ได้ติงเรื่องตัวโปรแกรม
แต่...คนทำนั่นแหละไม่พร้อม
มาพูดถึงเรื่องความผิดพลาดของงานกัน ไม่ใช่สิต้องบอกวว่าตัวคนด้วย
เรื่องแรก สิ่งที่เราเคยคิดเห็นไปว่ามันผิด ไม่น่าจะทำแบบนี้
แต่คู่โปรเจ็คเค้าไม่รับฟังจุดนี้ ... ตรงนี้แหละหนึ่งจุดที่ผิดพลาด
เรื่องที่สอง ส่วนที่เค้าทำ เค้าไม่ยอมให้เราตรวจสอบอีกครั้ง
เพราะไรน่ะเหรอ เค้าคิดว่ามันถูกแล้ว แต่จริงๆไม่ใช่
และนั่นเป็นอีกเหตุผลที่งานมันผิดพลาด
เรื่องที่สาม ความคิดเห็น อันนี้สำคัญมากๆ
ข้อผิดพลาดทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเกิดจากจุดนี้เอง
การทำงานคู่กัน มันต้องรับฟังความคิดเห็นกันใช่มะ
แต่การทำงานของเรา ไม่มีการับฟังความคิดเห็นกันเลย
เรื่องไหนที่บอกไปเตือนไป ว่าจุดนี้ๆ ทำแบบนี้ มันจะผิดนะ
แต่ไม่ยอมรับฟังความคิดเห็นนี้มั่งเลย
เอาแต่ความคิดตัวเองแล้วยังไง สุดท้าย จุดที่เคยแย้งไปนั่นแหละ
เป็นจุดเดียวที่กรรมการเค้าติงมา ... งานเป็นแบบนี้เหรอ ?...
แล้วตอบกรรมการได้มะ ว่าตัวเองคิดแบบนี้...ตอบไม่ได้ใช่มะ
แล้วส่วนที่เราเตือนไปล่ะ ถ้ารับฟังไป ปรับแก้มัน จะเกิดข้อผิดพลาดตรงนี้มะ
ลองคิดรึเปล่า ...
หลายจุดที่เราเคยโต้แย้งไป นั่นคือข้อผิดพลาดของงานทั้งหมด
แต่ไงล่ะ เราแย้งไปแต่ไม่รับมันไปปรับแก้ไข
สุดท้าย...มันก็ทำให้น่าผิดหวัง...
เศร้ามั้ย ? ..คำตอบคือ เศร้านะ แต่ไม่ใช่แค่เรื่องงาน
มันรวมไปถึงคนที่ทำงานด้วย
ถ้าเค้ายอมรับฟังความคิดเห็นเราบ้างนะ ทุกอย่างมันคงเป็นไปด้วยดี(กว่านี้)
.... สรุป เนื้องานไม่มีอาไรน่าห่วงเท่า ตัวบุคคล...
จะทำไงให้เค้าเปิดใจรับฟังความคิดเห็นคนอื่นบ้างนะ
ทำไงให้เค้ารับเอาสิ่งที่โต้แย้งไป นำมันมาปรับแก้ไขงานมั่ง
ทำไงให้เรื่องทุกอย่างมันจบสิ้น ผ่านไปด้วยดีซักที
ทำไง หากพูดไปแล้วจาเข้าใจกัน...
... แค่อยากบอกว่า รับฟังเราบ้าง แค่นั้นเอง...
ใช่ว่าความคิดของเรามันจะถูกไปซะหมด
แต่ความคิดที่เค้าคิดนั้น มันก็ไม่ถูกหมดเหมือนกัน
ตอนนี้คำถามในหัว มันมีแต่ จะทำไงให้เค้ารับฟังความคิดเห็นเราบ้าง
แค่นี้เอง แค่นี้..ไม่มีไรเลย
คนมันน่าห่วงกว่างานด้วยซ้ำ
ทำไงล่ะ ทำไง ทำไง!!!!
อีก 1 อาทิตย์นะ
คำถามมันเกิดขึ้นอยู่ตลอดเลย ว่าทำไงจะทำให้คนคนนี้ เปิดใจรับฟังคนอื่น
คำตอบมันช่างมืดมันจริงๆเลย เหอะ
เคยพูดเรื่องนี้ไปแล้วครั้งนึง แต่มันก็ไม่ดีขึ้นเลยนะ
เค้าไม่ยอมรับฟังเหมือนเดิม
ทำไมเหรอ...ทำไม
ถ้าทำได้ ทุกอย่างมันคงดีกว่านี้ แน่ๆ
บล็อกวันนี้มีแต่เรื่องไร้สาระนะ อะไรไม่รู้นะ ซีเรียสชิบ
ไม่ต้องสนใจไรมากนะ อยากระบายเฉยๆ
มันอึดอัดใจมากๆ จริงๆ
เมื่อไหร่ทุกอย่างมันจะผ่านไปได้ซักที
ความอิสระมันอยุ่ใกล้แค่เอื้อม แต่ไม่สามารถเอื้อมคว้ามันมาได้
มันน่าเศร้ามั้ย
กำลังใจที่มีชักหมดไปทุกวัน...แต่ไง กำลังใจก็ยังอยู่ที่ตัวเราเนี่ยแหละ
สู้ต่อไป... Fighting!!!! ... MikikO Fighting!!...
เฮ้อ เหนื่อยใจจริงๆ พอละๆ เครียดพอละ
ทำตัวสบายได้ละ ยิ้มไว้...โอเค๊
(มันพูดอยุ่คนเดียวเลยนิ บอกตัวเองไว้อย่างนี้แหละนะ 55)
